Sarimsakli

Sve što je turistima potrebno za miran i ugodan odmor, pronaći će u Sarimsakliju. Sam grad broji oko sedam hiljada stalnih stanovnika, dok se populacija višestruko uvećava tokom leta.

Naziv grada dovodi se u vezu sa kamenom karakteristično žućkaste boje, koji se baš na tom području i vadio, a koji je bio korišćen i kao osnovni materijal za gradnju mnogih zdanja u Sarimsakliju.

Naročito je zanimljiv podatak iz istorije grada. Upravo u oblasti Sarimsaklija su bili pozicionirani janičari i Turci, koji su živeli u tadašnjoj Jugoslaviji i Grčkoj, krajem 19. i početkom 20. veka.

Blizina Ajvalika garantuje uživanje u znamenitostima tog dela Turske. Tim pre što je čitava opština poznata i po proizvodnji maslinovog ulja, stoga i ne bi trebalo da čudi podatak o postojanju više od čak dva miliona stabala maslina u tom kraju.

Na području Parka prirode Ajvalik, u istoimenom gradu, koji se nalazi pod zaštitom od 1995. godine, osim četiri endemske vrste, uspeva i 750 vrsta biljaka.

Izuzev vidikovca Rajski vrh, sa koga se posetiocima nudi uživanje u pogledu na čitavu opštinu, u blizini Ajvalika se nalazi i jedna od najpoznatijih atrakcija u tom delu zemlje. Šejtan sofra ili Đavolja trpeza, lokacija je koja privlači veliki broj posetilaca. Turisti ne propuštaju da zamisle želju i fotografišu se pored otiska stopala, za koji je vezana i legenda o đavolu. A prema njoj, u davna vremena je đavo uzimao mlade devojke kao žrtve. Ali, kako to obično biva u legendama, upravo je jedna devojka zaslužna za to što ni đavo više nije bio đavo. Tačnije, u želji da se spase, ona mu je rekla da će ga odvesti da uživa na mestu, sa koga se pruža fantastičan pogled i gde su izuzetno lepi zalasci Sunca. I tako se đavo smirio, barem prema legendi. Na mestu na kome je zakoračio i ostavio trag svojih stopa, i danas postoji udubljenje, a verovanje je da bi u to udubljenje trebalo staviti papirić sa ispisanom željom ili baciti metalne kovanice, ne bi li se želja ispunila.